Γονείς με παιδιά στην εφηβεία

Γονείς με παιδιά στην εφηβεία

Η εφηβεία είναι μία μεταβατική περίοδος στη ζωή κάθε ανθρώπου, όπου βιώνει σημαντικές αλλαγές:βιολογικές, γνωσιακές, κοινωνικές και ψυχολογικές. Στη δεύτερη δεκαετία της ζωής, μια σειρά από βιολογικές εξελίξεις, γνωστές ως ήβη, μεταμορφώνουν το άτομο από την κατάσταση της φυσικής ανωριμότητας σε μία κατάσταση, στην οποία είναι ώριμο και ικανό για βιολογική αναπαραγωγή. Η εφηβεία αποτελεί το κατώφλι για την είσοδο στην ενήλικη ζωή.

Όσον αφορά την εξέλιξη σε γνωσιακό επίπεδο, η σκέψη του εφήβου διαφοροποιείται από αυτή των μικρότερων παιδιών, καθώς στη φάση αυτή σκέφτεται με πιθανότητες, επεξεργάζεται υποθέσεις και γενικότερα η σκέψη είναι πιο κριτική και δημιουργική.

Η εφηβεία επιφέρει αναδιοργάνωση και στην κοινωνική ζωή του ατόμου, καθώς επαναπροσδιορίζεται η σχέση με τους γονείς. Ο έφηβος δε θεωρεί ότι είναι πια το παιδί που καθοδηγείται από τους γονείς του, προσπαθεί ν’αποκτήσει την αυτονομία του και «να συγκροτήσει την ταυτότητά του», ώστε να βρεθεί σε αρμονία με τον εαυτό του και με τους κανόνες των ενηλίκων. Σε αυτή τη δύσκολη περίοδο που διανύει, αναζητά άτομα εμπιστοσύνης και ως εκ τούτου στρέφεται στους συνομήλικούς του δημιουργώντας στενές φιλίες με κοινά ενδιαφέροντα και ανησυχίες. Θεωρεί ότι μαζί τους μπορεί να μοιραστεί το άγχος του, γιατί οι γονείς του δεν τον καταλαβαίνουν, τον πιέζουν και τον φορτώνουν με προσδοκίες και απαιτήσεις. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα συχνά να σηκώνει τοίχο μπροστά του και ν’απομακρύνεται από την οικογένεια, υιοθετώντας μία αντιδραστική, επιθετική συμπεριφορά, ακόμη και ν’αποσύρεται, να παραιτείται από τις δραστηριότητές του και τη μελέτη. Τί γίνεται τότε; Μπορεί ο γονιός να σταθεί δίπλα στον έφηβο και να προσπαθήσει ν’ακούσει τα προβλήματά του και τις ανάγκες του, όπως ο ίδιος ο νέος τα βιώνει, αφήνοντας έτσι χώρο για διάλογο και αποκλείοντας τη σύγκρουση και την αντιπαράθεση;

Στην περίπτωση που ο γονιός εμπιστευτεί τις ικανότητες και δυνατότητες του παιδιού του και σταθεί κοντά του υποστηρικτικά, χωρίς αμφισβήτηση αλλά με διάθεση κατανόησης και ενσυναίσθησης της ιδιαίτερης φάσης που περνάει μέσα στην εφηβεία, τότε η σχέση αυτή γονιού- εφήβου θα είναι πραγματικά διευκολυντική στη μετάβαση του νέου στην ενηλικίωση. Με αυτό τον τρόπο, ο έφηβος μπορεί να ισχυροποιήσει μία υγιή προσωπικότητα. Πώς γίνεται αυτό; Με τη στήριξη των γονιών του, θα οδηγηθεί σε μία κατάσταση λιγότερο αμυντική και περισσότερο ασφαλή, ώστε να τολμήσει ν’αναγνωρίσει και να μοιραστεί μαζί τους βαθύτερα συναισθήματα, φόβους και ανησυχίες, που μέχρι τότε αρνιόταν ν’αποδεχτεί, γιατί έρχονταν σε αντίθεση με τις προσδοκίες της οικογένειας και την καταπιεστική του ανάγκη για θετική αναγνώριση από τους άλλους.

Η ενσυναίσθηση και αποδοχή από τη πλευρά των γονιών αποτελούν βασικές προυποθέσεις για την εδραίωση σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ γονιών και παιδιού, γεγονός που συμβάλλει στο ν’αποδεχτεί και ο ίδιος ο έφηβος τον εαυτό του με τις αδυναμίες και τα λάθη του και να εμπιστευτεί τις ικανότητές του, ισχυροποιώντας, έτσι, μία υγιή προσωπικότητα με υψηλή αυτοεκτίμηση.

Χαρά Ζαραβίνου – Προσωποκεντρική Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

Ρέθυμνο Κρήτης, Μάιος 200

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someoneShare on LinkedInShare on TumblrShare on StumbleUponShare on Reddit

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>