Οι πρόσφατες εκλογές έφεραν στο προσκήνιο πολλά νέα πρόσωπα. Ανεξάρτητα από κόμματα οι πολίτες επέλεξαν να στείλουν στην ελληνική βουλή πολλούς νέους ανθρώπους όχι μόνο ως προς την ηλικία αλλά και ως προς την παρουσία τους στην πολιτική. Από τα πολλά, παλιά και έμπειρα στελέχη –πάντα σε διακομματικό επίπεδο-καταψηφίστηκαν στη συντριπτική τους πλειοψηφία όσοι επέδειξαν ασυνέπεια λόγων και έργων ,κώφωση στις λαϊκή φωνή και αδιαφορία στο λαϊκό αίσθημα. Αντίθετα υπήρξαν χαρακτηριστικά παραδείγματα παλαιών αλλά εκτός ισχυρών κομματικών μηχανισμών υποψηφίων βουλευτών, που υπερψηφίστηκαν και συγκέντρωσαν εντυπωσιακό αριθμό ψήφων. Κοινό γνώρισμα των τελευταίων είναι ότι η πολιτική τους δραστηριότητα διακρίνεται για τη στοιχειώδη τήρηση κανόνων ειλικρίνειας, σεβασμού του πολίτη και κατανόησης των προβλημάτων του .Αυτά τα τελευταία είναι που απαιτεί ο πολίτης να επιδεικνύει ο εκπρόσωπός του ,ανεξάρτητα ,πολλές φορές, και από το πόσο αποτελεσματικός θα είναι τελικά στην άσκηση των καθηκόντων του. Πέρα της όποιας ιδιοτέλειας, αυτά πιστεύω ότι είναι τα κριτήρια με βάση τα οποία επιλέγει κάθε πολίτης τους βουλευτές του κόμματος που υποστηρίζει. Αυτό φαίνεται να ισχύει ακόμα περισσότερο για τους νέους πολιτικούς στους οποίους όλοι ελπίζουν ,προσδοκώντας ότι θα αποδειχτούν-π’αντα με τα παραπάνω κριτήρια καλύτεροι από τους προηγούμενους.
Με άλλα λόγια, ο κόσμος αποζητά στην πολιτική νέα άτομα που θα αποδειχτούν πρόσωπα και επιλέγει από τους παλαιούς όσους αποδεικνύουν ότι λειτουργούν –στοιχειωδώς έστω –ως πρόσωπα. Επί της ουσίας ο λαός αρχίζει να τιμωρεί τα ,άφθονα δυστυχώς, προσωπεία και να επιβραβεύει τα πρόσωπα. Ασυναίσθητα ,ο πολίτης ζητά να αντιμετωπιστεί προσωποκεντρικά. Γιατί απαιτεί ουσιαστικά να λειτουργήσουν από την πλευρά του εκπροσώπου του οι τρείς βασικές προσωποκεντρικές συνθήκες. Ζητά ειλικρίνεια, δηλαδή αυθεντικότητα, ζητά σεβασμό δηλαδή αποδοχή, ζητά κατανόηση δηλαδή ενσυναίσθηση. Ζητά μια σχέση εμπιστοσύνης και ασφάλειας ανάμεσα στην εκλεγμένη εξουσία και στον πολίτη η οποία μπορεί να αποτελέσει τη βάση οικοδόμησης μιας ισορροπημένης σύγχρονης πολιτείας, μιας κοινωνίας χωρίς σοβαρές εσωτερικές συγκρούσεις.